МИНИЙ МЭДЭХ АМЬДРАЛ

Олимпийн медаль болвоос өөрөөсөө зүүх оосор бүхий алтан түрхэцтэй, мөнгөн түрхэцтэй, хүрэл цутгамал гэсэн төрлүүдтэй, гялалзаж гялтганасан, олон хүний хүч чадал, хөлсийг урсган баймааж ирдэг, олон хүний нулимс, шүлс /амандаа хийгээд үнсээд бол байгаа харагддаг/ аягүй бол нус ч шингэсэн эд билээ. Энд зөвхөн медалийн тухай ярих учир медаль авагчтай холбож бол ойлгохгүй байхыг хүсэе. Медаль мөн тухайн орныг байраар эзлүүлэх гол үнэлгээ болдгоор барахгүй тухайн улсын чансааг бол тодорхойлогч гэж үздийм байна. Мөн медаль гуай аз болж шар өнгөтэйгөөр ирвэл /морилвол/ улс орон даяар баяр болж нөгөө медаль гуайг барьж үзээгүй ч гэсэн эчнээгээр бол угааж дээгүүр доогуургүй сансарт нисдэг байна. Баахан арагчаа нар нислээ уржигдар, өчигдөг хоёр. Нөхөр Сталин, Хрущев нар хоорондоо бол тэврэлдэж байгаад ниссэн сурагтай байна. Дүрстэй мэдээ ч гарсан болтой юм. Гагаринчууд бас л ниссэн гэдэг нь тодорхой. Би ч юугаараа дутахуу ниссэн. Харин өглөө бие эрхтэн нэлээн хөшчихсөн, чилээрхсэн маягтайгаар бол босч ирсэн. Учир мэдэх хүнээс “Өцдөр юу болсон хийгээд яаж гэртээ морилсон, ер нь шөнө болсон эсэх, одоо яагаад бие бадайраад байгаа эсэх” талаар асуулаа. Тэр эрхэм надад “Та медалийн хордлого туссан байна” гэж хэлсэн. Үнэн байх